نوشتهای در آرامشی که نبود
گاهی نیاز دارم که تنها باشم، قدم بزنم در خیابان آرامی که برف میبارد؛ یا یک همچین جایی.
بدور از این مدرنیتگیها و تکرارهای بیاساس روزمره، آرام و تنها.
یا که بهتر، اگر همراه گوش و دست و زبانی، دوستی.
3 comments
salam... kheili vaghte azat khabarii nadaram.... 
i think i can deeply feel ur passions in that situations(askiiiiihhh!!!)
01/31/10 @ 01:52
@Babak:Naghada diyasan asgih haghin var! oghada asgih am ki hesh yadima tushmur doslam da varidilar, yadima da tushanda oghada halim zay di ki bi yad eliamiram.
Goram ki English in bah jelo rafte ha!;)
02/01/10 @ 22:57
Comment feed for this post